(ข้อเขียนต่อไปนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัว หากใครใคร่ตีความเป็นอย่างอื่นย่อมทำได้ หากเพียงแต่ท่านอ่านหนังสือเล่มนี้จบ)

1วัน หลังอ่านลับแล,แก่งคอย จบลง ภาพในหนังสือหนาหนักเล่มนั้นมันคงค้างในหัวผมอย่างต่อเนื่อง ดูทีท่าว่าคงจะไม่จบในเร็ววัน จินตนาการของผู้เขียน อุทิศ เหมะมูล มันเหลื่อมๆคล้ายว่าเป็นความทรงจำเเดียวกับผม เพียงแต่ตัวละครผู้เป็นพ่อในหนังสือเป็นตัวยายของผมในชีวิตจริง ยายผู้ซึ่งผ่านชีวิตมายาวนาน เหมือนกับพ่อของเด็กชายสองคน เหตุการณ์ในชีวิตของทั้งสองต่างคล้ายเบ้าหลอมคนละอันแต่ให้ผลลัพธ์ที่ เหมือนกัน

 

ลับแล,แก่งคอย เรื่องราวของครอบครัวธรรมดาสามัญชน ที่ พยายามอย่างยิ่งยวดที่จะได้กลายเป็นชนชั้นผู้นำขึ้นมาบ้าง แต่ท้ายที่สุดแม้แต่ชนชั้นกลางก็ยังยากที่จะเป็น ภาพที่ดิน3ไร่ที่ผู้่พ่อสร้างขึ้นมากับมือได้กลายเป็นของคนอื่นที่ละแปลงงานสองงาน จนเหลือพื่นที่ที่เรียกได้ว่าพอจะเป็นที่ซุกหัวนอน ที่ดินกว้างกลายเป็นแค่เพียงพอที่จะวางบ้าน เมื่อพ่อจากไป 

"กาลครั้งหนึ่ง ชายคนหนึ่งเคยมีชีวิตอยู่ที่นี่ เขามีลูกเมียพร้อมหน้า คนนับหน้าถือตาพรั่งพร้อม วันหนึ่งเขาค่อยๆสูญเสียความน่านับถือจากคนใกล้ชิด พอเขาตายจาก คนรอบข้างก็สิ้นความเห็นอกเห็นใจครอบครัวของเขา"

อุทิศ เสนอเรื่องเล่าผ่านตัวละครเด็กชายลับแล ผู้เป็นลูก บอกเล่าเรื่องราวต่างๆทั้งหมดตั้งแต่บุพพการีตั้งรกราก สร้างเนื้อสร้างตัว จนเขาถือกำเนิดขึ้นตามหลังพี่ชายคนละแม่ในอีกไม่กี่ปีต่อมา ตลอดถึงการดำรงอยู่และตายจากไปของคนในครอบครัวทีละคนสองคน ต่างที่ ต่างเวลา ความเอื่อยในเรื่องเล่า ตัวหนังสือพรืดลายตา หาได้ชวนง่วงไม่ ผมชอบการเล่าเรื่องซ้อนเรื่องเล่าของผู้เขียนเป็นอย่างมาก เรื่องเล่าซึ่งหล่นปรายไปด้วยคำลวงที่ผู้อ่านไม่มีวันคาดเดาได้ จนกว่าจะจบเล่ม มันไม่ได้หักมุมเสียจนเหลือการคะเน แต่ทิ้งอนุสรณ์ไว้ในหัวใจผู้อ่านนั่งครุ่นคิด ถึงความมีตัวตนของตัวละครในเรื่อง เรื่องเล่าและเรื่องจริงในเรื่องเล่าของลับแล เรื่องใดคือเรื่องจริง ผู้อ่านอย่างผมอยากให้เรื่องลวงในสายตาผู้เป็นแม่ เป็นเรื่องจริงขึ้นมา ในขณะที่ ผมเชื่อลับแล ผู้อ่านคนอื่นอาจเชื่อแม่

ลับแลอาจไม่มีตัวตน แต่เป็นแก่งคอยที่เป็นผู้เล่้า หรือทางกลับกัน ..ประวัิติศาสตร์ทีเริ่มสร้าง กลวิธีการเล่าเรื่องของผู้เขียนชักชวนให้ผู้อ่านตีความว่า ใครกันแน่ที่สร้างประวัติศาสตร์  พ่อแม่ ลับแล แก่งคอย ผีแม่เฒ่า หรือต้นแหน อาจเป็นถนนสายมิตรภาพ หรือชาวบ้าน ทุกคนอาจเป็นผู้สร้างในขณะเดียวกันก็อาจเป็นผู้ชะล้างในขณะที่บางคนอาจเป็นแค่นคนยืนมองดูความฉิบหายนั้นโดยไม่ทำอะไร (นั่นก็เป็นผู้สร้างแล้ว) ผมไม่รู้่ว่าใครสร้าง (จริงๆแล้วรู้) แต่เรื่องราวเหล่านั้นมันฝังเข้าไปในหัวเรียบร้อยแล้ว  ด้วยเพราะถ้อยคำพรรณนาโวหารชวนน่าเบื่อใน 20หน้าแรก ทำให้ผมเกือบวางมันลง แต่เปล่าเลย มันกลับทำให้รายละเอียดปลีกย่อยของบรรยากาศที่ผู้เขียนจงใจสร้างขึ้นมานั้นมันสมจริงมากที่สุด จนเมื่อผ่านไป444 หน้านั้นแล ผมจึงค่อยถอนสายตาออกมา พร้อมกลับก้อนจุกในลำคอ นิ่ง และนั่งซึมไป 1วัน ไม่อยากเชื่อว่ามันจะเป็นหนังสือที่มีอิทธิพลกับผมมากที่สุดในรอบหลายปีมานี้ ประหนึ่งเหมือนดูหนังรวดเดียว พอเครดิตขึ้นแล้วไม่อยากลุกออกจากโรง 

ลับแล,แก่งคอยเกิดจากปมเล็กๆแห่งความขัดแย้งภายในจิตใจของเด็กหนุ่มหลอมและขยายออกสู่ภายนอก รวมทั้งความขัดแย้งในตัวตน ความขัดแย้งระหว่างคนกับคน และคนกับสังคม ตรึงตราอยู่ในห้วงมโนสำนึก เป็นสังคมมุษยวิทยาชั้นดี ให้ผู้อ่านเสพลึกถึงความเป็นตัวตนของคนธรรมดา เหมือนกับเสพความเป็นตัวตนของเราเอง 

ผมกลับมามองย้อนดูตัว สภาพสังคมในชนบทในเรื่องไม่ได้ต่างอะไรกับชนบทปัจจุบันที่ความเจริญรุกคืบย่างกรายเข้ามาถึงหน้าบ้านโดยที่เราไม่ทันตั้งตัว เมืื่อรู้สึกตัว เราคือผู้ที่ถูกทิ้งไปเสียแล้ว ด้วยทุนนิยมละทิ้งอุดมการที่กินไม่ได้ กลายเป็นคนอีกชั้นที่พยายามและทะเยอทะยาน โดยไม่คิดแ้ม้แต่จะหันไปมองกำพืดของตัวเอง แม่เป็นคนอีสานที่อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ไม่กล้าแม้แต่จะขึ้นธนาคารซ้ำยังบ้าหวย เล่นไพ่ เชื่อผีสาง กับพ่อที่เป็นเจ้าของชีวิตของทุกคนในครอบครัว พี่ชายที่ทำตัวเกกมะเหรกผู้เป็นต้นตอแห่งความอัปยศอดสูในกาลต่อมา อย่างนี้หรือคือทีที่เด็กคนนึงจะทนรับไหวกลายเปนรอยแผลแห่งความทรงจำที่ยากจะลืมเลือน

ไม่ว่าแก่งคอยหรือลับแล คนใดกันแน่ที่เป็นผู้สร้างและผู้ทำลายช่างน่าคิดไม่น้อย

 หนังสือเล่มนี้ ประจงด้วยถ้อยที่ไพเราะแต่ฟังง่าย ผมชอบสำนวนอันลื่นไหลในเรื่องเหลือเกิน ใช้คำว่า   "สวยงาม ปราณีต และสมบูรณ์ " ถือได้ด้วยรสนิมยมการอ่านของตัวเองว่า อุทิศ เหมะมูล คือผู้เขียนในดวงในใจไปอีกคนหนึ่ง  

 

ผมนึกสงสารตัวเองขึ้นมาชั่วขณะ...

Comment

Comment:

Tweet

คุณ FunGi add ได้เลยตามสะดวก
ที่เขียนไปไม่ได้บอกเรื่องราวในเรื่องมากนัก
ปมของมันยังจะคงอยู่และรอคลี่คลายแก่ผู้ที่อ่านมัน
ประวัติศาสตร์ถ้วยนี้รอวันผมกลับไปชิมอีกซักรอบเหมือนกัน

..แฟน อุทิศ

(ตั้งตัวเป็นแฟนไปแล้วโดยปริยาย ต้องมนตร์ตัวอักษรเสียแล้ว อิอิ)open-mounthed smile

#2 By hÌþÞØ g® ïÞ on 2010-07-10 14:05

ทางนี้เคยอ่านงานของคุณ อุทิศ เหมะมูล
มาบ้างค่ะ
แต่น่าแปลกไหมที่ยังไม่ได้ชิมลับแลแก่งคอยเลย
^_____^
ขออนุญาตอ่านตัวอักษรของคุณ
แบบผ่านๆก่อนนะคะ
ไว้อ่านลับแลแก่งคอยจบ จะแวะมาอ่านอีกที
big smile

ปล. ขอ add ไว้เบาๆนะคะ

#1 By [[ FunGi ]] on 2010-07-10 01:43

Recommend